Orzeczenie ETS w sprawie C-395/09 Oasis East sp. z o.o. kontra Minister Finansów z 30.09.2010 r.

Sentencja orzeczenia ETS:

Artykuł 17 ust. 6 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. (…), którego treść została zasadniczo przyjęta przez art. 176 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, należy interpretować w ten sposób, że przepis ten nie zezwala na utrzymanie w  mocy przepisów krajowych – mających zastosowanie w chwili wejścia w życie szóstej dyrektywy 77/388 w danym państwie członkowskim – które w sposób ogólny wyłączają uprawnienie do odliczenia podatku od wartości dodanej naliczonego w przypadku nabycia importu usług, w związku z którymi zapłata należności jest dokonywana bezpośrednio lub pośrednio na rzecz podmiotu mającego siedzibę na obszarze jednego z krajów lub terytoriów określanych w tych przepisach jako „raje podatkowe”.

Wyrok WSA w Łodzi (sygn. akt I SA/Łd 1423/08) z 04.02.2009 potwierdzony wyrokiem NSA (sygn. akt I FPS 8/10) z 17.01.2011 odrzucającym skargę kasacyjną.

Stan faktyczny:

Gmina zawarła umowę sprzedaży warunkowej nieruchomości (…)Nieruchomość w ewidencji gruntów prowadzonej przez Starostę P. jest oznaczona jako grunt rolny. Dla nieruchomości nie ma aktualnego planu zagospodarowania przestrzennego, nie ma określonych warunków zabudowy, natomiast w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy przedmiotowa nieruchomość stanowi tereny rozwojowe, mieszkaniowo – usługowe.

Rozstrzygnięcie wojewódzkiego sądu administracyjnego potwierdzone przez Naczelny Sąd Administracyjny:

Od 1 maja 2004 r. w ustawie o VAT rozszerzono pojęcie towaru w ten sposób, że zaliczono do tej kategorii również grunty.(…) Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę. Są to pojęcia niezdefiniowane w ustawie o VAT. Należy więc szukać ich definicji w innych przepisach prawa.(…) Pojęcie „terenu” zostało zdefiniowane w u.p.z.p.(…) Pojęcie terenu obejmuje zarówno tereny będące przedmiotem prawa własności, jak i tereny będące przedmiotem użytkowania wieczystego. Wynika to wprost z powołanego aktu prawnego, który posługuje się pojęciem obszaru lub terenu, nie różnicując ich ze względu na formę prawną władania obszarami i terenami. Zakwalifikowanie gruntu (terenu) do tej lub innej kategorii wynika z planów gminy co do przyszłej zabudowy. Plany te dotyczą terenów, a nie formy władania gruntem.(…) charakter danego terenu wyznacza plan miejscowy. Tam należy szukać wyjaśnienia, czy przedmiotem transakcji jest teren budowlany czy też szerzej – przeznaczony pod zabudowę. Jeżeli natomiast planu nie ma, decyduje zakwalifikowanie danego obszaru w ewidencji budynków i gruntów, chyba że z datą późniejszą została wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Decyzje takie wydaje się wyłącznie w braku planu miejscowego. (…)Podkreślić należy również, że wola kupującego dotycząca przeznaczenia nabytej nieruchomości – niezależnie od tego, w której umowie zostałaby wyrażona – jest tak długo obojętna dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, dopóki nie doprowadzi do zmiany przeznaczenia gruntu w oparciu o decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Wyrok NSA (sygn. akt I FSK 930/10) z 20.12.2010 r.

 Stan faktyczny:

Podatkowy organ pierwszej instancji w dniu 04.01.2007 r. wezwał skarżącą spółkę w trybie art. 169 ustawy z 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. nr 137, poz. 926 ze zm.) – zwanej dalej „Ordynacja podatkowa” do uzupełnienia braków formalnych wniosku o zwrot podatku od towarów i usług w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania, przez nadesłanie oryginału zaświadczenia z dnia 12.06.2006 r. wskazującego, że spółka jest podatnikiem podatku od towarów i usług w Niemczech zgodnie z § 5 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z 23.04.2004 r. w sprawie zwrotu podatku od towarów i usług niektórym podmiotom (Dz. U. nr 89, poz. 851) – zwanego dalej „rozporządzeniem o zwrocie VAT”. (…) w odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżącej spółki podniósł, iż do wniosku skarżącej spółki zostało dołączone w oryginale zaświadczenie wystawione przez odnośne władze podatkowe w Niemczech. Niemniej jednak pełnomocnik poinformował, że wystąpił o ponowne wystawienie takiego zaświadczenia. Oryginał zaświadczenia o zarejestrowaniu skarżącej spółki jako podatnika podatku od towarów i usług w Niemczech wpłynęło do organu podatkowego w dniu 11.03.2009 r.

Pozostawiając wniosek skarżącej spółki o zwrot podatku od towarów i usług bez rozpoznania organy podatkowe obu instancji stanęły na stanowisku, że wniosek był dotknięty brakami formalnymi, których spółka nie usunęła w zakreślonym terminie. Organy podkreśliły, że z treści § 5 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia o zwrocie VAT wyraźnie wynika obowiązek złożenia oryginału zaświadczenia o zarejestrowaniu do podatku od towarów i usług w kraju siedziby lub miejsca stałego prowadzenia działalności gospodarczej.

 Rozstrzygnięcie NSA:

Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do wyjaśnienia skutków prawnych niespełnienia wymogu przewidzianego w § 5 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia o zwrocie VAT, tj. dołączenia do wniosku o zwrot podatku od towarów i usług oryginału zaświadczenia (według podanego wzoru) wskazującego, że podmiot uprawniony jest podatnikiem podatku od wartości dodanej zarejestrowanym w kraju siedziby lub miejsca zamieszkania albo stałego miejsca prowadzenia działalności. (…)Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w rozpatrywanym przypadku rację należy przyznać organom podatkowym. Po pierwsze, nie ma wątpliwości, że w odróżnieniu od wymogów przewidzianych w § 2 rozporządzenia o zwrocie VAT warunki określone w § 5 cyt. rozporządzenia dotyczą strony formalnej postępowania o zwrot podatku od towarów i usług na rzecz podmiotów zagranicznych. W przepisach tych ustawodawca jasno określił, jaką treść ma wniosek o zwrot podatku, a także jakie dokumenty i w jakiej formie należy dołączyć jako załączniki do wniosku. W związku z tym już na etapie wstępnej kontroli wniosku podatkowy organ pierwszej instancji musi sprawdzić, czy złożone pismo, które stanowi podstawowy element materiału dowodowego w sprawie, jest kompletne. Po drugie, oryginał zaświadczenia o statusie podatnika podatku od towarów i usług, obok oryginału faktur, dokumentów celnych i dokumentu, o którym mowa w pkt 3 ust 4 § 5 rozporządzenia o zwrocie VAT, pozwala podatkowemu organowi pierwszej instancji na ocenę, czy podmiot składający wniosek spełnia przesłanki określone w § 2 rozporządzenia o zwrocie VAT, w szczególności z pkt 1, a w pewnym zakresie z pkt 3 tego przepisu. Innymi słowy dołączone dokumenty są niezbędne do stwierdzenia, czy wnioskodawca posiada status strony postępowania o zwrot podatku. Ta okoliczność z uwagi na treść art. 165a Ordynacji podatkowej powinna zaś zostać rozstrzygnięta w momencie wszczynania postępowania. (…)W związku z powyższym należy stwierdzić, że skoro wniosek skarżącej spółki dotknięty był brakiem formalnym, który podatkowy organ pierwszej instancji musiał wziąć pod uwagę na wstępnym etapie postępowania (gdzie nie jest badana treść przedłożonych dokumentów), to tenże organ miał obowiązek wezwać podatnika do uzupełniania braku formalnego wniosku w trybie art. 169 Ordynacji podatkowej, a po bezskutecznym upływie zakreślonego terminu pozostawić wniosek bez rozpoznania.